Laatst werd mij gevraagd of ik het leuk zou vinden om te bloggen over mijn nieuw te open winkel…!!

Enthousiast als ik ben zeg ik meteen in volle overtuiging “JA!!” Net als met trouwen maar dan anders. Daarna bedenk ik me pas: “fock, hoe moet dat!” Ik zal eerst iets over mezelf vertellen.

Ik ben Henrieke Nijland, getrouwd met een internationaal rijdend chauffeur (lees: lat-relatie met een workaholic). Mijn leeftijd is 44, moeder van 2 geweldige kinderen. Een zoon van 21 met een lieve vriendin waar het 2de kindje van onderweg is (3e kindje in hun gezin). Een puber dochter van 16 die gelukkig gek is van haar paard en tot nu toe eerst praat met jongens voor ze verder gaat (heeft ze van haar vader).

Goed, mijn winkel… wat valt daarover te vertellen… ik begin bij het begin (wat vaker gebeurt en best handig is).

Ik ben bedrijfsleidster geweest bij 2 winkels van 1 werkgever, super leuk om te doen maar ergens wilde ik wat voor mezelf. Dus wat heb ik gedaan, ik heb ontslag genomen. Ben met mijn moeder een shop in shop begonnen afgelopen maart en 31 augustus ben ik daarmee gestopt omdat we niet op 1 lijn zaten qua bedrijfsvoering. 2 Dagen de ogen uit mijn kop gejankt, kroontje rechtgezet en doorrrr. Want ik zal en moet bewijzen dat ik een winkel kan opbouwen en draaiende houden.

De volgende stap was, hoe begin ik voor mezelf??
Stap 1. Pandje zoeken.
Stap 2. Ondernemers zoeken.
Stap 3. Geld, hoe kom ik aan geld!

Jullie snappen wel dat ik in mijn enthousiasme en chaotische manier de stappen niet helemaal in de juiste volgorde heb staan. Maarrrr.., alle stappen lukten in 1 week!

Dus een ruimte gehuurd in een pand midden in ons prachtige dorp, dikke A locatie! Alle ondernemers die in de winkel van mijn moeder staan wilden ook bij mij een ruimte huren, dus nog een stukje erbij gehuurd. Binnen 1 dag 125m2 vol, overvol!!! Hmmm, ik heb nog veel aanvragen, dus wat doen we… nog een ruimte erbij huren! We zijn nu 1 week verder en ik heb 168m2 gehuurd en verhuurd. Wow dat is een gaaf gevoel zeg, de slapeloze nachten wat minder maar dat schijnt erbij te horen.

Op de foto’s kunnen jullie zien hoe het er uitziet, in de verbouwingsfase.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ik hoop dat jullie het leuk vinden om te lezen hoe het zich verder ontwikkeld, zo niet: jammerrrr!!

Lieve groetjes van Henrieke.