Naast mijn onderneming werk ik 32 uur in de week bij Bosch in Breda als Eerstelijns productiemedewerkster. Dit houd in dat ik mensen met een beperking aanstuur. Ik leg ze uit wat ze moeten doen, hoe ze het moeten doen, ik zorg ervoor dat ze op tijd voldoende spullen hebben enzovoorts.

Vorige week vrijdag was een normale dag. Ik was om 8 uur op mijn werk, had de mensen aan mijn lijn ingescand en uitgelegd wat ze moesten doen. Ik stond even een praatje te maken toen ik me ineens ligt duizelig voelde. Ik zei dat ik even ging zitten omdat ik me een beetje duizelig voelde in de hoop dat het wel weer zou zakken. Ik snapte ook niet waardoor ik ineens duizelig werd, ik had gewoon ontbeten en gedronken. Ik moest even één van mijn teamleaders hebben en terwijl ik naar de telefoon liep begon ik op mijn benen te wankelen. Terwijl ik de teamleader aan de telefoon sprak begon alles om mij heen te draaien, dat gaf ik ook aan hem door. Een andere teamleader, die ook EHBO-er is, kwam naar mij toe. De duizeligheid werd steeds erger en zij nam mij mee naar het kantoor.

Om een lang verhaal kort te maken; ik had last van een draaiduizeligheidsaanval. Ik had er nog nooit eerder van gehoord. Alles om me heen draaide, ik had het gevoel dat ikzelf en mijn ogen draaiden, kon niet meer zelfstandig lopen en heb lekker in haar prullenbak staan kotsen. Ze heeft me toen naar huis gebracht omdat ik niet in staat was om te werken. Sindsdien zit ik thuis.

De maandag erna ben ik naar de huisarts geweest, hij heeft me pillen tegen de duizeligheid gegeven en mag pas weer gaan werken als ik 2 dagen niet meer duizelig ben. Erg fijn toen bleek dat de pillen pas na een paar weken gaan werken. Daarna opende de ziekenboeg pas echt goed. Mijn jongste dochtertje heeft al de hele week verhoging, mijn zoon heeft een paar dagen achter elkaar overgegeven, mijn oudste dochter die constant naar de wc moest en mijn man was ook een paar dagen bevriend met de wc.

Gelukkig zijn mijn zoon en oudste dochter nu zo ver opgeknapt dat ze morgen weer naar school kunnen. Daar zijn ze zelf natuurlijk ook ontzettend blij om (ahum…). Maar mijn jongste dochtertje is nog steeds aan de kwakkel. Verkouden, verhoging, niet weten wat ze wilt, zich erg zielig voelen, steeds willen hangen bij papa of mama. Dan is het wel erg fijn dat ik ook thuis kan werken als onderneemster. Mijn Magazine afmaken die 31 Januari hier op de website geplaatst word, bloggen, een netwerkevent organiseren, leuke samenwerkingen aangaan enzovoorts. Lang leve Social Media en het digitale tijdperk, alles kan gewoon via je laptop en telefoon.

Ik heb nog veel last van duizeligheid, werken voor de baas gaat me op dit moment niet lukken. Ik heb nog vaak dutjes nodig want van constant duizelig zijn word je heel erg moe. Mijn meisje heeft veel aandacht nodig, die gaat nog graag met en bovenop mama een dutje doen en zij gaat ook voor alles. Er gaat niks boven lekker slapen en knuffelen met mijn zieke meisje.